اوباما؛ سیاستمداری که عاشق چای است

باراک اوباما، چهل‌وچهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، یکی از چهره‌های سیاسی منحصر‌به‌فرد در تاریخ معاصر است که برخلاف تصویر رایج «سیاستمدار با فنجان قهوه»، نوشیدنی‌های گرمش را به‌طور متفاوتی انتخاب می‌کرد. در حالی که بسیاری از رؤسای جمهور آمریکا برای تحمل ساعات طولانی کار به «قهوه» چنگ می‌زدند، اوباما به ندرت قهوه می‌نوشید و بیشتر به «چای» تمایل داشت، نکته‌ای که هم نزدیکان و هم رسانه‌ها بارها تأیید کرده‌اند.

از قهوه تا چای؛ آن‌چه اطرافیان می‌گویند

آرون چودهاری، تصویربردار سابق کاخ سفید، زمانی به The Boston Globe گفت که اوباما را تقریباً هرگز با قهوه نمی‌بیند و معمولاً فنجان‌های نوشیدنی او چای است. جان فاورو، نویسنده پیشین سخنرانی‌های او هم می‌گوید: «او واقعاً قهوه‌خور نیست..» همچنین در همان گزارش به‌وضوح آمده که اوباما حتی هنگام خروج از Starbucks، نوشیدنی‌اش چای بوده نه قهوه. هنگامی که خبرنگاری پرسید: «قهوه‌ات چطور است؟» او پاسخ داد:«این چای است.»

این لحظه ساده در یک کافه‌ عمومی، از همان نماهایی بود که رسانه‌های خبری آن را پوشش دادند و اوباما را نه به‌عنوان یک «قهوه‌خور حرفه‌ای»، بلکه به‌عنوان یک سیاستمدار که انتخاب آگاهانه‌ای در مقابل سنت رایج داشته است نشان داد. تاریخ رؤسای جمهور آمریکا پر است از چهره‌هایی که قهوه به‌عنوان همدم همیشگی‌شان شناخته شده‌اند. توماس جفرسون برای مثال یکی از رؤسایی بود که قهوه را در صبح‌هایش تایید می‌کرد. اما اوباما در زمره آن‌ها قرار نمی‌گیرد. در واقع، وقتی رسانه‌ها درباره  «National Coffee Day» از اوباما سوال کردند او گفته «به‌جای جشن گرفتن روز قهوه، وقت چای خود را جشن می‌گیرد.»

باراک اوباما هیچ‌وقت مثل روشنفکران قرن بیستم «ساکن کافه» نبود، اما کافه برای او یک صحنه سیاسی نرم بود؛ جایی میان زندگی روزمره و قدرت. دیوید اکسلرود، مشاور ارشد او، بعدها نوشت اوباما «کافه را دوست داشت چون مردم آن‌جا خودشان هستند، نه رأی‌دهنده و نه مخاطب سخنرانی». همین نگاه باعث شد حضورهای کوتاه و حساب‌شده‌اش در کافه‌ها از شیکاگو تا واشنگتن، بیش از آن‌که تبلیغ آنجا باشد، نمایش فاصله‌گرفتن آگاهانه از تشریفات قدرت باشد.

 قهوه به‌عنوان نمایش عمومی

اوباما در یکی از استاپ‌های غیررسمی خود در Parkville، میسوری نیز به یک کافه سر زد و نوشیدنی خرید. اگرچه گزارش‌ها نشان می‌دهند که سفارش او چای یخ‌زده بوده است و او حتی به مشتریان دیگر پیشنهاد داده تا نوشیدنی‌هایشان را بخرد. این نوع حضور، هرچند کوتاه و غیررسمی، نمایش عمومی‌ای از تعامل یک رئیس‌جمهور با جامعه روزمره است   حتی اگر آن تعامل با چای باشد نه قهوه. این ظاهر ساده چای‌نوشی در فضاهای عمومی در کنار عمق سیاست و گفت‌وگوی مستقیم با مردم قرار می‌گیرد.

عادت‌های روزمره و سبک زندگی

فراتر از کافه‌ها سبک زندگی اوباما نیز در رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفته است. گزارش نیویورک‌تایمز درباره روال شبانه او اشاره می‌کند که او معمولاً از نوشیدنی‌های حاوی کافئین دوری می‌کند و ترجیح می‌دهد تا شب با کار و خواندن بگذراند، بدون تکیه بر قهوه یا حتی چای پرکافئین. رسانه‌های سبک زندگی هم گزارش داده‌اند که نوشیدنی مورد علاقه اوباما در دوره پیش از ریاست‌جمهوری، چای یخ‌زده سیاه (black iced tea) بوده است ، نکته‌ای که در فهرست «۲۰ چیز درباره باراک اوباما که شاید نمی‌دانستی» از BILD آمده است.

چرا این جزئیات اهمیت دارد؟

در یک دنیای رسانه‌ای پر از تصاویر کلیشه‌ای از سیاستمداران پشت فنجان قهوه، اوباما انتخاب متفاوتی داشت. نه به دلیل ضعف، بلکه به‌خاطر سبک زندگی و سلامت شخصی. این انتخاب‌های ساده درک بهتری از روابط روزمره  سیاست و مردم به ما می‌دهند: اینکه چطور یک چهره  سیاسی می‌تواند با رفتن به Starbucks یا یک چای ساده، حضورش را انسانی و غیررسمی کند بدون آنکه از جامعه  پیرامون جدا شود.