کافه هارودات، ادغامی میان معماری و طبیعت

کافه‌نوشت: «هارودات»(Harudot) یک کافه مستقل در چونبوری، یک شهر ساحلی معروف در تایلند است. این کافه حاصل همکاری مالک شرکت نانا کافه روسترز (Nana Coffee Roasters) و مالک زمینی با علاقه خاص به گیاهان منحصر به فرد  است. هدف این کافه ادغام طراحی در طبیعت عنوان شده است. خلق و خوی کافه نانا، اشتیاق مالک زمین به شاخ و برگ‌های متمایز در طبیعت و رویکرد معمار منجر به خلق هارودات شد، که هویت بصری و البته نامش را از طراحی ژاپنی الهام گرفته است. “هارو” در زبان ژاپنی به معنای “بهار” و نماد رشد جدید و واژه “دات” به معنای نقطه شروع است.

هارودات مظهری از “آغازی نو” و جشنی برای رشد تجسم یافته است. این بنا روایتی جذاب از توازن و یکپارچگی میان معماری، طبیعت و تأثیرات فرهنگی را ارائه می دهد و تا کنون برنده بیش از ۹ جایزه طراحی و معماری شده است.

هارودات در سه ساختمان به هم پیوسته سازماندهی شده است. یک اتاق جلسات، سرویس بهداشتی و آشپزخانه در یک زون مستطیل شکل در ضلع شمالی قرار دارند، در حالی که فضاهای نشیمن و پیشخوان‌ها، دو سازه‌‌ی منحنی شکل در جنوب را اشغال کرده‌اند.

دو الزام اصلی، پیرنگ ایده پردازی اثر بوده است: اول، طراحی یک “مقصد” با یک تجربه جالب که بتواند بازدیدکنندگان را جذب کند، و دوم، گنجاندن هویت صاحب کافه در طراحی به منظور برجسته کردن این همکاری منحصر به فرد.

هویت برند عمیقا از فرهنگ ژاپنی الهام گرفته شده است، چیزی که معماران IDIN آن را به عنوان “سادگی فروتنانه با توجه به جزئیات” تفسیر می‌کند. این سادگی از طریق نمای بیرونی، متشکل از سه فرم ساده به رنگ سیاه برای ظاهری ظریف و مینیمال که با دیوارهای چوبی کاج گرم طبیعی فضای داخلی در تضاد است، نمایان می‌شود. فرم‌های شیروانی انتخاب شده برای حجم نیز یک عنصر معماری مشترک در شرق آسیا است که بومی بوده و کاملا ساده است. با ورود بازدیدکنندگان از طریق این فرم‌های خالص،  فضا به تدریج با منحنی‌ها تغییر شکل یافته و خم می‌شود، تا دعوت کنندگی بیشتری ایجاد کند و مخاطبینش را به اعماق هدایت کند، جایی که فضا پویاتر می‌شود و اثر ماندگاری بر مهمانان می گذارد.

معماران تصمیم گرفتند که روی درختان تمرکز کنند، عناصری که معمولاً در خارج از معماری قرار می‌گیرند یا در برخی موارد توسط ساختمان‌ها و در موقعیت هایی مشابه در حیاط جانمایی می‌شوند. شرکت معماری IDIN فرآیند طراحی را با بررسی چگونگی گنجاندن درختان در فرم ادامه داد تا اینگونه بر مفهوم آغاز و رشد نو بر هویت اثرش تاکید کند و معماری را به پناهگاهی برای درختان تبدیل کند.

یک درخت بائوباب در حیاط داخلی قرار داده شد، جایی که فرم شیروانی مثلثی از هم جدا شده است تا امکان رشد درخت به سمت آسمان فراهم شود، به این ترتیب به نظر می‌رسد که بذر بائوباب مدت‌ها پیش کاشته شده و با گذشت زمان از طریق معماری رشد کرده است.

خطوط کلی فضاهای سبز زیرین با سه سازه سقف شیروانی متصل به هم، مرتبط هستند. نورگیر سقفی، مرزهای فضاهای عملکردی داخلی و خارجی را تعریف می‌کند. بازدیدکنندگانی که از ورودی جلو وارد کافه می‌شوند، متوجه نورگیر سقفی می‌شوند که فضای نیمه باز کافه را تعریف می‌کند و بازدیدکنندگان را به فضای داخلی هدایت می‌کند. در داخل، یک نورگیر دیگر با باریسول (نوعی سقف کشسان از جنس پی وی سی) پوشانده شده است که از فضا در برابر باران محافظت می‌کند و در عین حال اجازه ورود نور طبیعی را می‌دهد.

تقسیم ساختمان به توده‌های کوچک‌ تر، مقیاس انسانی‌تری ساخته که علارغم زون بندی فضا، اشتیاق برای مکاشفه ایجاد می کند، حسی که در فرم خارجی هم بخوبی نمود پیدا کرده است. این سه فرم در حالی که از بیرون جدا هستند، توسط دهانه‌های قوسی بزرگ از داخل به هم متصل می‌شوند.

فضاهای خالی اجازه می‌دهند تا باران و نور خورشید وارد فضای نیمه باز شوند و با وجود دیوارهای محصور، ارتباط با طبیعت را حفظ کنند. این ویژگی‌های بازشو تا فضای داخلی ادامه می‌یابند، جایی که به جای فضاهای خالی واقعی، با سقف‌های کششی باریسول محصور شده‌اند که به پخش نور در داخل کمک می‌کنند و فضایی گرم و با نور ملایم طبیعی ایجاد می‌کنند. سقف باریسول همچنین با فضاهای خالی باز واقعی در حیاط همخوانی دارد و از نظر بصری و مفهومی هر دو فضا را به یک کل متصل می‌کند.

توجه به جزئیات در عناصر گرافیکی مانند فونت‌ ها و تابلوهای سفارشی که از فرم های دایره‌ای و فصل بهار الهام گرفته شده ‌اند، نیز گسترش یافته است. خطوط و متن‌هایی روان که در کف سنگی تعبیه شده است، در عین فراهم آوردن امکان مسیریابی، حس تداوم ایجاد می‌کند.

کف از جنس موزاییک سیمانی مرمرین است و از آنجاکه جداسازی در مصالح ضروری است، معمار به طور خاص جداسازی کف را به صورت دایره‌ای با درج نقل قول‌ها و کلمات تعبیه شده طراحی کرده است که منجر به عملکردهای مختلف در کافه می‌شود. موزاییک ها جزئیات زیبایی از گلبرگ‌های ساکورا را که در اکریلیک جاسازی شده‌اند، به نمایش می‌گذارد، که با تلالویی جذاب به بیرون تابیده می شوند(تکنیک فیش) گویی از درختان واقعی افتاده‌اند، و به زبان نوآورانه ای بر در هم تنیدگی معماری و طبیعت تاکید دوباره می کند و ارتباط بازیگوشانه ای که ایجاد کرده اند، منجر به یک ترفند جذاب پنهان دیگر برای مشتریان شده است تا آن را جستجو و کشف کنند.

چیدمان صندلی‌های هارودات، جریانی یکپارچه و روبان‌ مانند را در فضای داخلی ایجاد می‌کند و حس پیوستگی را القا می‌کند. ارتفاع پیشخوان‌ها برای پاسخگویی به عملکردها و اهداف مختلف، متفاوت است. صندلی‌های فضای باز کافه که از ترکیب رزین، تفاله قهوه، برنج و برگ ساخته شده‌اند، جلوه ای منحصر به فرد به آن می بخشند و به طور کامل با فضای قهوه‌محور کافه هماهنگ هستند و همچنان بر شوق واکاوی فضا می افزایند.

کافه هارودات نه فقط در معماری، که در دکوراسیون داخلی و سایر جزئیات متفرقه نیز ایده نظم دهنده اش را دنبال کرده تا کاربران به طور فعال در تجربه کلی فضا مشارکت داشته باشند. این تلاش به وضوح در مبلمان توکار دیده می‌شود که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به طور یکپارچه با فضای داخلی ترکیب شوند. تناسب و ارتفاع هر قطعه، هدف آن را تعیین می‌کند، مانند اینکه چگونه قطعات بلندتر به عنوان میز و قطعات کوچکتر به عنوان نیمکت عمل می‌کنند. حتی تابلوها نیز به طرز هوشمندانه‌ای پنهان شده‌اند و عنصری از شگفتی را برای کسانی که به طور اتفاقی به آن برخورد می‌کنند، ایجاد می‌کنند. این کافه همه چیز را با دقت چیده است تا تجربه‌ای مشابه بازدید از یک بنای تاریخی را برای مشتریان فراهم کند. هارودات به مقصدی ضروری برای دوستاران قهوه تبدیل شده که به چونبوری سفر کرده اند.

کافه ای که خود را به عنوان یک مقصد گردشگری معرفی می‌کند، ایجاد فضاهایی که بتوان از آنها در رسانه‌های اجتماعی عکس گذاشت، یکی از فاکتورهای است که تیم معماری در نظر گرفته است. این فضاها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که از نظر بصری جذاب و مناسب برای گرفتن چنین عکس هایی باشند. تضاد رنگی پوسته داخلی و خارجی، شخصیتی متمایز به این مکان می‌بخشد و در نتیجه عکس‌های گرفته شده در کافه به راحتی قابل شناسایی و تشخیص هستند. طراحی لامپ‌های رو به بالا که نورشان در برخورد با صفحات فلزی فوقانی منعکس می شوند، روشنایی ملایمی ایجاد می‌کند که به شکل جذابی فضا را روشن می‌کند. موفقیت این طراحی از تعداد افرادی که دوربین به دست در صف طولانی منتظر عکس گرفتن از نقاط و گوشه‌های معروف کافه هستند، مشهود است.

در مقایسه با همکاری قبلی کارفرما و معمار،در NANA Coffee Roasters Bangkok (شعبه نانا سنترال وستویل-بانکوک)، که در آن‌ نوعی ابهام در طراحی معماری وجود دارد که هدف آن لذت بردن کامل کاربران از محیط و تجربه نوشیدن قهوه و تبدیل شدن به مشتریان دائمی است، هارودات هدف متفاوتی دارد. این پروژه به‌ طور خاص برای جلب توجه رهگذران و برانگیختن حس کنجکاوی آن‌ها طراحی شده است و در نهایت آن‌ها را وسوسه می‌کند که حتی اگر فقط یک بار از آن بازدید کنند. این دو پروژه، اگرچه ماهیت مشابهی دارند، اما به گروه‌های کاربری متمایزی خدمات ارائه می‌دهند. ایده‌های پشت خلق آن‌ها توسط استراتژی های بازاریابی قدرتمندی هدایت می‌شود، که درک عمیقی از هنر و فرهنگ قهوه دارد، که توضیح می‌دهد که چرا ده‌ها و نه صدها هزار کافه می‌توانند محبوبیت و پایگاه‌های مشتری خود را پیدا کنند. درک هوشمندانه از جادوی هنر معماری و طراحی که به‌ عنوان ابزاری محوری می‌تواند شخصیت و موفقیت یک برند را بسازد.